Architektura krajowego systemu cyberbezpieczeństwa jest wielowarstwowa. Każda warstwa pełni inną funkcję, a do niedawna brakowało w niej spójnego ogniwa regionalno-operacyjnego - i to właśnie miejsce zajmuje LCC.
| Poziom | Podmiot | Funkcja |
|---|---|---|
| Centralny | Ministerstwo Cyfryzacji; CSIRT poziomu krajowego: CSIRT NASK, CSIRT GOV (ABW), CSIRT MON | Strategia, koordynacja, obsługa incydentów |
| Sektorowy | CSIRT sektorowe (ustanawiane przez organy właściwe do spraw cyberbezpieczeństwa) | Przyjmowanie zgłoszeń incydentów poważnych w sektorach |
| Regionalny | LCC - Lokalne Centra Cyberbezpieczeństwa | Operacyjna obsługa JST, spółek i jednostek |
| Lokalny | JST i jednostki organizacyjne | Beneficjent obsługi |
Brakująca warstwa
Poziom centralny ustala strategię i prowadzi krajowe CSIRT-y, a CSIRT sektorowe przyjmują zgłoszenia incydentów poważnych w swoich sektorach. Brakowało jednak ogniwa, które fizycznie i codziennie obsługuje tysiące samorządowych jednostek. LCC domyka tę lukę: zapewnia dostęp do SOC, kompetencji i wspólnych zakupów w skali regionu.
Rolę krajowego zaplecza eksperckiego ma docelowo pełnić tworzone Centrum Cyberbezpieczeństwa NASK - sieć wyspecjalizowanych centrów, ośrodków i laboratoriów zapowiedziana w Strategii Cyberbezpieczeństwa RP; trudne przypadki LCC może już dziś eskalować do CSIRT NASK. Dzięki temu samorząd ma ciągłą ścieżkę: od lokalnego incydentu, przez regionalne LCC, po krajowe wsparcie NASK i CSIRT.